http://prywatka.blox.pl/2008/04/Secesja-kobiety-i-erotyka.html   Teodor Axentowicz - "Ruda" 1899 Muzeum Narodowe w Krakowie   Do obu obrazów /powyżej i poniżej/ pozowała ulubiona modelka malarza Ata Zakrzewska. Była ona krakowską pięknością. Rude włosy, ciepło bijące od obrazu rozgrzewa wnętrze. Ja przynajmniej zawsze tak reaguję na takie kolory. Ciekawe czy mężczyźni też? W prawym górnym rogu widać zarys głowy węża - pokusy.   Teodor Axentowicz - "Wiosna" 1900 Muzeum Mazowieckie w Płocku   W ręku kobiety znajduje się tulipan, symbol Afrodyty. Ma on sugerować urodę modelki i porę roku. Chociaż jej urody wcale nie trzeba sugerować. Ona po prostu rzuca się w oczy.   Teodor Axentowicz - "Portret kobiety " 1907   Zadumana, smutna, może zatroskana, piękna kobieta z wyschniętym liściem na głowie - symbolem przemijania.     Axentowicz Teodor - "Jesień"   Podoba mi się ten obraz, zwiewność i figura modelki, choć sama twarz nie zachwyca. Znowu jesień i mężczyzna w kolorze bardzo późnej jesieni wtopiony w tło, prawie go nie widać, ale jest, tuż za nią, jak oparcie fotela.     Max Wislicenus, Wanda Bibrowicz - "Perła" Muzeum Zamek w Pillnitz   W wielu tych obrazach secesja jest we włosach modelek, ja chyba należę do kobiet lubiących wiatr we włosach i swobodne ich ułożenie. Właśnie to odkryłam. ;)     Stanisław Wyspiański - "Tetyda z fal wynurza się ku synowi " ok. 1897 Muzeum Narodowe w Warszawie   Jedna z ilustracji do "Iliady" wydanej w tłumaczeniu Lucjana Rydla.     Edward Okuń - "Upojenia wiosenne " ok. 1906   Prawdziwe upojenie, secesyjna suknia z pawich piór i dreszcze...     Edward Okuń - "Filistrzy " 1904 Lwowska Galeria Obrazów   Ona tak fajnie się do niego przytula, że nie mogłam nie wstawić i tego obrazu. Femme fatale - jedyna zainteresowana muzyką na obrazie. W tle pary filistrzy*.                 --------------------------------- Celebrities   Paris planuje dziecko z Benjim Maddenem!     *Filister - w oczach ówczesnych artystów to głupi, odrażający mieszczuch, człowiek bez ambicji, aspiracji i bez wyobraźni, ograniczony, małostkowy, żyjący otępiającą, prozaiczną codziennością.